|
 |
Mijn ouders zullen beamen dat het er al heel vroeg heeft ingezeten: vanaf mijn vier jaar wilde ik alleen nog maar met vliegtuigen spelen en Lego-treinen bouwen. Daarna in de humariora merkte ik dat de wiskunde en wetenschappen voor mij geen enkel probleem vormden. Voor bijles chemie kwamen de meeste klasgenoten dan ook aan mijn deur kloppen. Maar het is pas op het laatste nippertje dat ik besloot burgerlijk ingenieur te gaan studeren. Omdat er geen ingenieurs in mijn familie zaten, was ik nog nooit eerder in contact gekomen met de studies of het beroep ingenieur. Mijn beeld over wat een ingenieur zoal doet, was maar heel beperkt. Gelukkig ben ik toen mijn licht gaan opsteken bij enkele vrouwelijke ingenieurs die mij meteen wisten te overtuigen. En gelukkig maar, want na 1 week aan de VUB, wist ik dat "dit mijn ding was".
Tijdens mijn studies heb ik me zowel technisch als persoonlijk ontwikkeld. Door voor Materiaalkunde te kiezen, hoopte ik vooral later een brede waaier van industrieën te kunnen aanspreken en met mijn Erasumus-ervaring aan de Politechniek van Gdansk (Polen) was de deur naar een internationale loopbaan open gezet. Tussen de lessen door was ik actief in het Erasmus Student Network.
In 2006 studeerde ik af en vond meteen een heel leuke job als procesingenieur bij Bekaert. De fabriek in Hemiksem werd toen mijn vaste stek en ondertussen ben ik al anderhalf jaar ervaring rijker. Mijn verantwoordelijkheden zijn het in kaart brengen van kwaliteits- en productieproblemen en hiervoor werkgroepen op te starten en te leiden. Verder ben ik betrokken bij de ontwikkelingsprojecten waardoor ik ook met klanten in contact kom.
De combinatie vrouw en ingenieur is in mijn job niet gewoon. Tussen de 220 mannen die in de fabriek rondlopen, moet ik zeker mijn mannetje staan! Ook mijn collega's zijn allemaal mannelijke ingenieurs, maar daar heb ik nog geen nadelen van ondervonden. Wat ik wel al heb gevoeld is dat mannelijke collega's verrast reageren, wanneer ze voor 't eerst merken dat ik goede oplossing breng voor een moeilijk probleem. Blijkbaar "hadden ze het niet verwacht" dat deze jonge vrouw ook een pak intelligentie meedraagt. Eens dat stadium voorbij, loopt alles meestal op wieltjes en is er een groot wederzijds respect.
Het is voor mij belangrijk dat mannen zich hiervan bewust worden. Ik voel dat ik een bijdrage kan leveren aan het algemeen beeld van vrouwelijke ingenieurs en juist daarom heb ik mij bij Vrouw en Ingenieur aangesloten.
Iedere werkomgeving is natuurlijk anders en eist andere kwaliteiten, maar in mijn geval, een harde en vuile productieomgeving, moet je vooral praktisch ingesteld zijn. Die praktische aanpak, een groot leervermogen en een resultaatsgerichte geest zijn voor mij enkele kwaliteiten van een goede ingenieur.
Over kindjes kan ik nog niet meepraten, maar ik merk wel dat er veel tijd in mijn job kruipt, vooral omdat ik het graag doe en die keuze dus bewust maak. Ik wil nu investeren in mijn carrière, zoveel mogelijk leren, ervaring opdoen en een sterk netwerk uitbouwen. Ik geloof dat we allen ons eigen pad moeten kiezen, maar ook op ieder moment moeten durven bijsturen.
Momenteel brengt het werk als ingenieur mij zoveel voldoening dat ik het niet zou kunnen opgeven. Binnen het netwerk van de KVIV heb ik bovendien al vele vrouwelijke ingenieurs ontmoet die een perfect evenwicht hebben gevonden tussen een leidinggevende functie en een kroost van drie vrolijke bengels thuis. Het is dus zeker niet onmogelijk!
<<terug naar de andere getuigenissen
|
|
|
|