|
 |
Ik kom uit een landbouwersfamilie en ben altijd al bezig geweest met techniek en wiskunde. Maar ook economie en hoe de wereld functioneert interesseren me. Na mijn studies kwam ik terecht bij een KMO uit de voedingsindustrie. Ik werkte er in een staffunctie, vanwaar ik een heel goed beeld had van wat er zich in de organisatie afspeelde. Toen ze besloten alle processen te informatiseren, zo’n twintig jaar geleden, kreeg ik de informatica in handen. Daarmee had ik eigenlijk alle kennis van het bedrijf in handen en leerde alle processen te doorgronden, beheersen en in een bepaalde richting te sturen. Ik vond dat ik erg veel impact had op die manier.
Tot 2000 ben ik voor KMO’s blijven werken. Ik was toen 38 en had behoefte om mijn hersenen nog eens te stretchen. Aangezien ik altijd in managementfuncties gezeten heb, was een MBA-opleiding aan de Vlerick hogeschool een logische keuze. Daar kon ik mijn praktijkervaring toetsen aan de theorieën.
Daarna ben ik in de consultancy terecht gekomen, in de sector van beschutte werkplaatsen. Hier kon ik de twee direct toepassen: mijn ervaring in het KMO-wezen van de gewone industrie en mijn managementopleiding. Waarom beschutte werkplaatsen? Omdat ik een bepaalde drive heb om mensen die achterop blijven mee te nemen. Dit is iets dat ik al van kindsbeen aan heb meegekregen. Ik denk niet dat oog hebben voor zwakkeren in de samenleving een typisch vrouwelijke eigenschap is. In deze sector werken veel mensen met een technische achtergrond en dat zijn heel dikwijls mannen. De uitdaging is er ook vrij groot. Je hebt twee moeilijkheden: de gewone marktevolutie met een vraag- en aanbodprincipe en de beperkingen van de mensen. Machines moeten aangepast worden waardoor de taken op een eenvoudigere manier uitgevoerd kunnen worden. Dat vraagt enorm veel creativiteit. Op dit moment ben ik directeur administratie en logistiek in een instelling voor gehandicapten.
De voorbije twintig jaar heb ik mij, met tussenpozen, bezig gehouden met ‘Vrouw en ingenieur’. Enkel in een tussenperiode heeft mijn gezin mij wat meer opgeslorpt. In die zin is netwerken gekoppeld aan de mate waarin je vrijheid krijgt in je gezin. Ik leer hier heel veel, hoor de verhalen van collega’s en merk hoe zij met dingen omgaan. Met iets wat je in je vrije tijd doet, durf je wat meer experimenteren, wat meer risico nemen. Ik ontwikkel competenties die ik nadien in mijn werk kan toepassen.
Uit mijn opleiding heb ik een aantal vaardigheden overgehouden die ik nu nog op de werkvloer gebruik. In de eerste plaats is dit het analytische denken, direct naar een helikopterzicht gaan, vatten waar problemen zich bevinden, welke richtingen oplossingen kunnen bieden. Maar ook het organische van het gebeuren: dingen ontstaan, groeien en haken in mekaar, net zoals mensen samenwerken. Een plus een is meer dan twee, dat soort holistisch denken.
Iedereen ondervindt wel eens moeilijkheden tijdens zijn carrière. Eerder dan dat het iets met vrouwzijn te maken heeft, is het afhankelijk van je karakter, van hoe je je positioneert. Ik heb ook mannen gezien die moeite hadden om zich in groepen te manifesteren of om op een bepaald niveau te blijven functioneren. Iedereen botst op tijd en stond eens tegen grenzen aan, moet veerkrachtig zijn. Maar net dat doet je evolueren en ontwikkelen.
<<terug naar de andere getuigenissen
|
|
|
|